ΦΥΣΙΚΟΠΑΘΗΤΙΚΗ

Σάββατο, 30 Οκτωβρίου 2010

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΔΙΔΑΣΚΕΙ


Διαβάστε τι έγινε στην ελληνική οικονομία το 1843, συγκρίνετε το με το σήμερα και θα αντιληφθείτε τι συμβαίνει στην παγκόσμια και στην ελληνική ιστορία, ανεξαρτήτως εποχών, προσώπων και ονομάτων. Η σύγκριση, μόνο ανατριχίλα μπορεί να προκαλέσει.Έχουμε και λέμε:


Το καλοκαίρι του 1843, η Ελλάδα έπρεπε να καταβάλει στις τράπεζες της Ευρώπης τα τοκοχρεολύσια παλιότερων δανείων που είχε πάρει η χώρα. Δυστυχώς τα λεφτά δεν είχαν πάει σε υποδομές που θα βοηθούσαν την κατεστραμένη ελληνική οικονομία, αλλά είχαν σπαταληθεί στους εμφυλίους της επανάστασης και στα λούσα του παλατιού και των Βαυαρών συμβούλων του στέμματος.
Οι τόκοι που έπρεπε να καταβάλλονται κάθε χρόνο ήταν 7 εκατομμύρια δραχμές και ισοδυναμούσαν με το μισό τών συνολικών εσόδων του… ελληνικού κράτους που έφταναν μετά βίας τα 14 εκατομμύρια ετησίως. Στην πραγματικότητα, με την καταβολή των τόκων δεν περίσσευε τίποτα να επενδυθεί προς όφελος του ελληνικού λαού.

Την άνοιξη του 1843, η κυβέρνηση παίρνει μέτρα λιτότητας, τα οποία όμως δεν αποδίδουν τόσο ώστε να…συγκεντρωθούν τα απαιτούμενα για την ετήσια δόση χρήματα. Έτσι, τον Ιούνιο του 1843, η ελληνική κυβέρνηση ενημερώνει τις ξένες κυβερνήσεις ότι αδυνατεί να καταβάλει το ποσό που χρωστάει και ζητά νέο δάνειο από τις μεγάλες δυνάμεις, ώστε να αποπληρώσει τα παλιά. Αυτές αρνούνται κατηγορηματικά.

Αντί να εγκρίνουν νέο δάνειο, εκπρόσωποι των τριών μεγάλων δυνάμεων (Αγγλία-Γαλλία-Ρωσία) κάνουν μια διάσκεψη στο Λονδίνο για το ελληνικό χρέος και καταλήγουν σε καταδικαστικό πρωτόκολλο. Οι πρεσβευτές των μεγάλων δυνάμεων με το πρωτόκολλο στο χέρι, παρουσιάζονται στην ελληνική κυβέρνηση και απαιτούν την ικανοποίηση του. Αρχίζουν διαπραγματεύσεις ανάμεσα στα δύο μέρη και μετά από έναν μήνα υπογράφουν μνημόνιο (απ νάτο!), σύμφωνα με το οποίο η Ελλάδα πρέπει να πάρει μέτρα ώστε να εξοικονομήσει μέσα στους επόμενους μήνες το αστρονομικό επιπλέον ποσό των 3,6 εκατομμυρίων δραχμών, που θα δοθούν στους δανειστές της.
Για να είναι σίγουροι ότι το μνημόνιο θα εφαρμοστεί κατά γράμμα, οι πρεσβευτές απαιτούν να παραβρίσκονται στις συνεδριάσεις του Υπουργικού Συμβουλίου που θα εγκρίνει τα μέτρα και να παίρνουν ανά μήνα λεπτομερή κατάσταση της πορείας εφαρμογής τους, αλλά και των ποσών που εισπράττονται.

Για να μην τα πολυλογώ, σας αναφέρω τα βασικά μέτρα που επέβαλε η κυβέρνηση μέσα στο 1843 σε εφαρμογή του τότε μνημονίου.
Κάθε ομοιότητα με την εποχή μας, είναι εντελώς τυχαία και πέραν των προθέσεων του ιστορικού που τα κατέγραψε:
1. Απολύθηκε το ένα τρίτο των Δημοσίων υπαλλήλων και μειώθηκαν 20% οι μισθοί όσων παρέμειναν. (όπα…)
2. Σταμάτησε η χορήγηση συντάξεων, που τότε δεν δίνονταν στο σύνολο του πληθυσμού αλλά σε ειδικές κατηγορίες. (αμάν…)
3. Μειώθηκαν κατά 60% οι στρατιωτικές δαπάνες, μειώθηκε δραστικά ο αριθμός των ενστόλων και αντί για μισθό οι στρατιωτικοί έπαιρναν χωράφια. (και όχι τα βουνά…).
4. Επιβλήθηκε προκαταβολή στην είσπραξη του φόρου εισοδήματος και της «δεκάτης», που ήταν ο φόρος για την αγροτική παραγωγή. (από τότε έ…)
5. Αυξήθηκαν οι δασμοί και οι φόροι χαρτοσήμου.(ΦΠΑ δεν είχε τότε…)
6. Απολύθηκαν όλοι οι μηχανικοί του Δημοσίου και σταμάτησαν όλα τα δημόσια έργα. (έλα…)
7. Καταργήθηκαν εντελώς όλες οι υγειονομικές υπηρεσίες του κράτους. (είχε ο Λοβέρδος προ-προπάππου τότε;)
8. Απολύθηκαν όλοι οι υπάλληλοι του εθνικού τυπογραφείου, όλοι οι δασονόμοι, οι δασικοί υπάλληλοι και οι μισοί καθηγητές πανεπιστημίου. (πιθανόν να έφερναν ξένους…)
9. Καταργήθηκαν όλες οι διπλωματικές αποστολές στο εξωτερικό. (ε, όχι, αυτό όχι…)
10. Νομιμοποιήθηκαν όλα τα αυθαίρετα κτίσματα και οι καταπατημένες «εθνικές γαίες» με την πληρωμή προστίμων νομιμοποίησης. (ερχόμαστε δεύτεροι…)
11. Περαιώθηκαν συνοπτικά όλες οι εκκρεμείς φορολογικές υποθέσεις με την καταβολή εφάπαξ ποσού. (αθάνατη Ελλάδα…)

(Είναι να τρελλαίνεσαι, είναι δυνατόν να αντέγραψαν οι τωρινοί ένα τόσο παλιό σχέδιο, μια που δεν είχαν άλλες ιδέες;)

Δεν είναι ανατριχιαστικά όμοια με την εποχή μας; Είδατε που οι οικονομικές συνταγές λιτότητας είναι σαν το παλιό καλό κρασί; για ποιούς;

Κι επειδή ξέρω ότι θα ρωτήσετε «τι πέτυχαν με όλα αυτά;», σας απαντώ:
Ο κόσμος εξαθλιώθηκε για μεγάλο χρονικό διάστημα, οι ξένοι πήραν ένα μέρος των χρημάτων τους, η χώρα είδε κι έπαθε να συνέλθει, αλλά φαλήρισε ξανά μετά από πενήντα ακριβώς χρόνια, με το «Κύριοι, δυστυχώς επτωχεύσαμεν» του Χαριλάου Τρικούπη, το 1893.



Πάντως, το συγκεκριμένο μνημόνιο του 1843, από πολλούς ιστορικούς θεωρείται μία από τις σοβαρότερες αφορμές για το ξέσπασμα της επανάστασης της 3ης Σεπτέμβρη 1843, που έφερε Σύνταγμα στη χώρα.

Μήπως πρέπει να αναλογιστούν σοβαρά οι εντός και εκτός αρμόδιοι, τι ανάλογο μπορεί να συμβεί και με το τωρινό μνημόνιο…
Έτσι για να ταιριάξει κι’ αυτό με το τότε…

Πηγή: Epirus-Ellas. Νέα από την Ήπειρο. Άπειρος Γή.
Η φωτογραφία αφορά φυσικά το σήμερα και προστέθηκε μόνο για να θυμίσει σε όσους τύχει και το διαβάσουν ότι έχουμε εκλογές σε λίγο....ας σκεφτούν δύο φορές πριν ψηφίσουν....

Παρασκευή, 29 Οκτωβρίου 2010

Η ΛΥΣΗ ΘΑ ΕΡΘΕΙ ΑΠΟ ΤΟ ''ΠΕΖΟΔΡΟΜΙΟ''!!

Ώρα 5.00 το πρωί. Χτυπάει το κινητό. Ξυπνάω και σκέφτομαι ότι σε λίγο θα χτυπήσει και το ρολόι. Φυσικά και βάζω δύο ξυπνητήρια. Μη λάχει και αργήσω να πάω στη δουλειά του μαλάκα!
14 ώρες την ημέρα από Δευτέρα έως Σάββατο για 700€ μαύρα. Βλέπεις δεν μπορώ να είμαι νόμιμη λόγω σύνταξης. Αν δουλέψω βάση νόμου θα μου φορολογήσουν το εισόδημα 70% πάνω κάτω. Τί ήθελα και τους φηφιζα τους τελειωμενομαλάκες μου λες; Γιατί είμαι ηλίθια είναι η ξερή απάντηση.
Χάλασε και το αυτοκίνητο συν 380 € στα έξοδα. Είναι να πληρωθεί η ΔΕΗ το νερό και ταα κοινοχρηστα, το κινητό είναι κομένο..
Ευτυχώς που πήγα στο σούπερ. Τι ευτυχώς δηλαδή που έσκασα 120€ για τα απολύτως απαραίτητα. Η δόση της τράπεζας θα κάνει παρέα με αυτή του κωτσόβολου και ελπίζω να τα βρουν γιατί θα περάσουν αρκετό χρόνο μαζί στο ράφι με τα προσεχως.
Κάνω καφέ κι ανοίγω τηλεόραση ΑLTER και SKAI εναλλάξ, είναι η μόνη διαθέσιμη πρωινή ενημέρωση.Οι παρουσιαστές - δημοσιογράφοι, μέσα στην καλή χαρά, κράζουν και χτυπιούνται για τα οικονομικα, το ασφαλιστικο, για τις συντάξεις, για τα όρια της φτώχειας...και μετά πάνε στα υπερλούξ σπίτια τους χωρίς βέβαια να νοιαστούν για 194€ στη ΔΕΗ.Οι καημενούληδες οι πουλημένοι.
Κι έχεις και τους άλλους του κομμουνισμένους που κράζουν κι αυτοί με τη σειρά τους, όχι άκυρο, όχι λευκό, όχι στο δυκομματισμό. Μα για ποιο δυκομματισμό μιλάνε αφού όλοι ίδιοι είναι και ίδιο σκοπό έχουν ΝΑ ΤΑ ΦΑΝΕ ΚΑΙ ΑΥΤΟΙ!
Μα να μην υπάρχει κανείς καλός σ'αυτή τη χώρα;
Γιατί να είναι όλοι τόσο ξεφτύλες;
Τα χριστούγεννα η κόρη αρααβωνιάζεται. Πρέπει να μαζέψω λεφτά. Έχω και τον γιο που δουλεύει σε συνεργείο αυτοκινήτων για 600€ το μήνα, αν τον πληρώσει κανονικά δηλαδή. Γιατί από τότε που γύρισε απο φαντάρος δεν εχει πληρωθεί ούτε μία φορά κανονικά. Πάντα του δίνει έναντι, άλλες φορές 50 άλλες 100(σπάνια) και άλλες 20(συχνά).
Όταν έρχεται Σάββατο λοιπόν όλο και κάπου θέλει να πάει με το κορίτσι και τους φίλους τουνα μη του δώσω λεφτά; Να του δώσω! Κι εγώ; Μάλιστα εγώ θα μείνω μέσα θα πάρω τηλέφωνο την κολλητή μου να φέρει κανά 2λιτρο κρασι θα βγάλω και ότι εχω στο ψυγείο για να τσιμπίσουμε και θα περάσουμε το σαβββατόβραδο πίνωντας το Βόσπορο, ακούγοντας Μητροπάνο και Πουλόπουλο κλαίγοντας ξεχνώντας για εκείνη την ώρα τουλάχιστον ΔΕΗ, κοινόχρηστα, νερό, τηλέφωνο, τράπεζα, σούπερ....
Έρχεται λοιπόν ο τάδε ακαδημαϊκός και σου λέει ότι η λύση για τα μέτρα θα έρθει από το πεζοδρόμιο!
Από όλους εμάς δηλαδή που μας έχουν κόψει μισθούς και παροχές και έχουν ανεβάσει το κόστος της ζωής μας στο διπλάσιο, από εμάς και τα παιδιά μας που έχουν υποβιβάσει τη ζωή μας πιο κάτω από το πεζοδρόμιο και που στο τέλος θα το ρίξουμε στα σκληρά για να ξεχάσουμε...
Για πείτε μου λοιπόν κύριε ακαδημαϊκέ με τη φωνή και κουράγιο θα αντισταθούμε και θα φωνάξουμε όταν το βάρος της καθημερινότητας είναι τόσο αβάσταχτο πυ η φωνή πνίγεται και τα γόνατα κόβονται;;
Αλλά τι ανάγκη έχετε εσείς με τον παχυλο μισθό εσείς που ούτε κατα διάνοια δεν ανήκετε στην τάξη του 'πεζοδρομίου'.
Με πεζοδρομιακά λόγια λοιπόν ΣΤΟΝ ΠΟΥΤΣΟ ΣΑΣ ΛΟΥΛΟΥΔΙΑ!!

Παρασκευή, 15 Οκτωβρίου 2010

Η ΛΙΣΤΑ ΤΩΝ ΠΑΙΔΟΦΙΛΩΝ!


Η Εισαγγελέας Πρωτοδικών Ελένη Ράικου έδωσε εντολή να ενεργοποιηθεί η διάταξη νόμου που προβλέπει τη δημοσιοποίηση ονομάτων κατηγορουμένων για εγκλήματα σε βάρος ανηλίκων. Ετσι δόθηκαν στη δημοσιότητα μερικά από τα ονόματα των συλληφθέντων.

Παρουσιάζουμε ολόκληρη τη λίστα, με πλήρη τα στοιχεία των παιδοφίλων που συνελήφθησαν με την κατηγορία της διακίνησης υλικού παιδικής προρνογραφίας. Θαυμάστε τους. Είναι οι: ...


1. ΚΟΥΚΟΣ Λεωνίδας του Σπυρίδωνα και της Καλλιόπης-Πηνελόπης, γεν. 17/9/1977 στην Αθήνα, Καθηγητής σωματικής αγωγής,
2. ΣΑΧΠΑΖΗΣ Κων/ντίνος του Γεωργίου και της Αδαμαντίας, γεν. 29/7/1968 στο Περιστέρι Αττικής, ιδιωτικός υπάλληλος,
3. ΤΣΟΓΚΑΣ Χαράλαμπος του Πολύκαρπου και της Υπατίας, γεν. 28/1/1982 στο Χολαργό, κατ. Αθηνών-υπάλληλος ΕΡΤ,
4. ΤΣΟΓΚΑΣ Πολύκαρπος του Χαραλάμπους και της Βασιλικής, γεν. 23/8/1949 στην Ναύπακτο, κατ. Αθηνών-Τριανταφυλλίδη αρ. 26, Συνταξιούχος-ΕΡΤ,
5. ΚΟΡΟΒΕΣΗΣ Ευάγγελος του Κων/ντίνου και της Παναγιώτας, γεν. 18/2/1972 στην Αθήνα,,Ελεύθερος επαγγελματίας
6. ΓΚΟΤΣΗΣ Βασίλειος του Νικολάου και της Μαρίας, γεν. 16/01/1965 στην Αθήνα, κατ. Περιστερίου-Σαγγερίου αρ. 42, Δημόσιος υπάλληλος
7. ΚΑΛΛΙΜΑΝΗΣ Στυλιανός του Γεωργίου και της Μαρίας, γεν. 20/11/1973 στο Αμαρούσιο Αττικής, Επιχειρηματίας,
8. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ Γεώργιος του Κων/ντίνου και της Μαγδαληνής, γεν. 22/4/1974 στην Αθήνα, Κτηματομεσίτης,
9. ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΠΟΥΛΟΣ Παναγιώτης του Νικολάου και της Σταυρούλας, γεν. 30/6/1971 στην Αθήνα, Ιδιωτικός υπάλληλος- Athens Astir Palace ,
10. ΧΡΙΣΤΟΠΟΥΛΟΣ Γεώργιος του Επαμεινώνδα και της Φωτεινής, γεν. 15/3/1971 στη Θεσ/νίκη, Άεργος,
11. ΡΟΜΑΝΙ Καρίμ του Ράμπια και της Άννας, γεν. 4/7/1988 στο Χολαργό-Αττικής, Φοιτητής
12. ΣΚΟΥΜΠΟΥΡΔΗΣ Εμμανουήλ του Ιωάννη και της Μαρίας, γεν. 26/5/1949 στη Ρόδο, Άεργος
13. ΔΙΑΛΥΝΑΣ Κων/ντίνος του Νικολάου και της Μαρίας,γεν. 22/8/1979 στο Ηράκλειο-Κρήτης, Ιδιωτικός υπάλληλος,
14. ΚΕΣΑΠΙΔΗΣ Μιχαήλ του Χαράλαμπου και της Μαρίας, γεν. 16/9/1970 στη Θεσ/νίκη, Μηχανικός αυτ/των,
15. ΛΕΦΑΣ Γεώργιος του Χρήστου και της Δέσποινας, γεν. 24/5/1983 στο Κιλκίς, Ιδιωτικός υπάλληλος,
16. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ Γεώργιος του Στέφανου κα της Πολυξένης, γεν. 29/11/1962 στο Κιλκις, Δικηγόρος,
17. ΧΑΝΤΖΑΡΑΣ Σπυρίδων του Γεωργίου και της Χριστίνας, γεν. 2/6/1979 στη Θεσ/νίκη, Άνεργος.

Από τους συλληφθένες, ο αρχιμανδρίτης ονομάζεται Φώτης Μακρυστάθης. Λειτουργεί στην εκκλησία Αγίου Δημητρίου Σπάρτης και διαμένει στον Πειραιά. Σύμφωνα με δημοσιογραφικές πληροφορίες, στην κατοχή του βρέθηκε το σκληρότερο υλικό.
Συνελήφθησαν ακόμη οι μηχανικοί Γιώργος Ηλιόπουλος και ο Σπύρος Συμεωνίδης, ο γιατρός-νευροχειρουργός Χαράλαμπος Χαραλαμπίδης του Κωσταντίνου, ο επιχειρηματίας Φαίδων Χασιώτης, ο Άρης Μπαχαριάν (dj στην Μύκονο), ο επιχειρηματίας Αλέξανδρος Καρέζης και ο αξιωματικός του Στρατού Γιώργος Παπαδημητρίου.
Η επιχείρηση εντοπισμού των υπόπτων είχε την κωδική ονομασία Μyοsis και κράτησε 3 μήνες. Ξεκίνησε από σήμα της Ιντερπόλ, αφού είχαν εντοπιστεί από την Αστυνομία του Λονδίνου περισσότερες από 200 ιστοσελίδες που διακινούσαν υλικό σεξουαλικής κακοποίησης παιδιών. Ορισμένοι από τους παρόχους και χρήστες του υλικού ήταν οι Ελληνες που συνελήφθησαν μετά από ενέργειες της Υπηρεσίας για την καταπολέμηση του ηλεκτρονικού εγκλήματος.
Συμφωνα με πληροφορίες, το υλικό ήταν ιδιαίτερα σκληρό, όπως πχ. βίντεο με βρέφη ηλικίας από 6 μηνών, που είναι δεμένα στους αγκώνες και κακοποιούνται σεξουαλικά από ενήλικες. Κόστιζε περίπου 80$ και οι κατηγορούμενοι το αγόραζαν με πιστωτικές κάρτες.
Εχουν μέχρι στιγμής εκδοθεί 25 εντάλματα σύλληψης, ενώ οι έρευνες συνεχίζονται σε όλη την Ελλάδα.
-----------------------------------------

by FACEBOOK-Η ΛΙΣΤΑ ΤΩΝ ΠΑΙΔΟΦΙΛΩΝ!

Τρίτη, 12 Οκτωβρίου 2010

Η μεγάλη τσάντα και το μικρό τσαντάκι του Δημήτρη Ψαθά


(ΣΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ)

- Ήμαστε μες στο τραμ. Εδώ εγώ, αυτή εκεί. Καθόταν απέναντι μου, καθόμουν απέναντί της.
Ακούστε τώρα! Έρχεται ο εισπράκτωρ, της ζητά το εισιτήριο. Ανοίγει την μεγάλη τσάντα, βγάζει το
μικρό τσαντάκι, κλείνει την μεγάλη τσάντα, ανοίγει το μικρό τσαντάκι, τα λεφτά, κλείνει το μικρό
τσαντάκι, ανοίγει την μεγάλη τσάντα, βάζει μέσα το μικρό τσαντάκι, κλείνει την μεγάλη τσάντα, δίνει τα λεφτά της
στον εισπράκτορα.
- Λοιπόν;
- Της δίνει ο εισπράκτωρ το εισιτήριο. Ανοίγει την μεγάλη τσάντα, βγάζει το μικρό τσαντάκι,
κλείνει την μεγάλη τσάντα, ανοίγει το μικρό τσάντακι, βάζει μέσα το εισιτήριο, κλείνει το μικρό τσαντάκι,
ανοίγει την μεγάλη τσάντα, βάζει μέσα το μικρό τσαντάκι, κλείνει την μεγάλη τσάντα.
- Λοιπόν, λοιπόν;
Αναπνέει βαθιά:
- Της δίνει ο εισπράκτορας τα ρέστα. Τα παίρνει. Ανοίγει την μεγάλη τσάντα, βγάζει το μικρό
τσαντάκι, κλείνει την μεγάλη τσάντα, ανοίγει το μικρό τσάντακι, βάζει μέσα τα ρέστα, κλείνει το μικρό
τσαντάκι, ανοίγει την μεγάλη τσάντα, βάζει μέσα το μικρό τσαντάκι, κλείνει την μεγάλη τσάντα.
Στριφογυρίζει στην καρέκλα του ο πρόεδρος.
- Ουφ!
- Είσθε νευρικός, κ. Πρόεδρε;
- Προχώρει.
- Όχι παρακαλώ, είσθε;
- Χωρίς ερωτήσεις.
- Θερμώς παρακαλώ, κ. Πρόεδρε...
- Όχι! Κι αν ήμουν, δε θα έφθανα ποτέ στο σημείο να χαστουκίσω μια κυρία μες στο τραμ.
Λέει με συντριβή:
- Τότε καταδικάστε με κ. Πρόεδρε. Δε θα με καταλάβετε ποτέ.
- Αυτό είναι δική μου δουλειά. Λέγε τελείωσες;
Σκουπίζει τον ιδρώτα, στραγγίζει το μαντίλι. Παίζουν τα μάτια του, παίζουν τα χέρια του, αναστενάζει:
- Όχι, δεν ετελείωσα. Ησύχασα που λέτε για μια στιγμή και έλεγα ότι τελείωσε αυτό το βάσανο.
Μαύρη ησυχία. Έξαφνα η κυρία ανοίγει την μεγάλη τσάντα, βγάζει το μικρό τσαντάκι, κλείνει την
μεγάλη τσάντα, ανοίγει το μικρό τσάντακι, βγάζει ένα καθρεφτάκι, κλείνει το μικρό τσαντάκι, ανοίγει την
μεγάλη τσάντα, βάζει μέσα το μικρό τσαντάκι, κλείνει την μεγάλη τσάντα. Κοιτάζεται λίγο στο
καθρεφτάκι. Κι ύστερα ανοίγει την μεγάλη τσάντα, βγάζει το μικρό τσαντάκι, κλείνει την μεγάλη τσάντα,
ανοίγει το μικρό τσάντακι, βάζει μέσα το καθρεφτάκι, κλείνει το μικρό τσαντάκι, ανοίγει την μεγάλη
τσάντα, βάζει μέσα το μικρό τσαντάκι, κλείνει την μεγάλη τσάντα.
Θολώνει το μάτι του πταισματοδίκου. Ιδρώτας τρέχει απ' το μέτωπο του. Αρπάζει την κουδούνα, την
αφήνει, στροφογυρίζει, βουτάει τα χαρτιά, θα σκάσει:
- Ούφ!
- Να σταματήσω, κ. Πρόεδρε;
- Φτάσε στο χαστούκι.
- Είναι παρακάτω.
- Λέγε. Μ' έσκασες!
- Έτσι μ' έσκασε κι εμένα.
- Τελείωνε.
Παίρνει βαθιάν ανάσα:
- Ησύχασε πάλι για δυο δευτερόλεπτα. Ησυχάζω κι εγώ. Αλλά πάλι, μαύρη ησυχία. Έρχεται ο
επιθεωρητής, της ζητά το εισιτήριο, ανοίγει την μεγάλη τσάντα, βγάζει το μικρό τσαντάκι, κλείνει την
μεγάλη τσάντα, ανοίγει το μικρό τσάντακι, δίνει το εισιτήριο, κλείνει το μικρό τσαντάκι, ανοίγει την
μεγάλη τσάντα, βάζει μέσα το μικρό τσαντάκι, κλείνει την μεγάλη τσάντα. Της επιστρέφει ο επιθεωρητής
το εισιτήριο. Ανοίγει τη μεγάλη τσάντα, βγάζει το μικρό τσαντάκι, κλείνει την μεγάλη τσάντα, ανοίγει το
μικρό τσαντάκι...
- Αναπηδά ο πρόεδρος:
- Φτάνει!
- Βάζει μέσα το εισιτήριο...
- Σώνει!
- Κλείνει το μικρό τσαντάκι...
- Αρκετά!
- Ανοίγει την μεγάλη τσάντα...
Γουρλώνει τα μάτια του:
- Πάψε, σου είπα!
- Βάζει μέσα το μικρό τσαντάκι...
Έξαλλος τινάζεται επάνω:
- Αθώος! Αθώος! Καλά της έκανες!!!

Κυριακή, 10 Οκτωβρίου 2010





Για ποια ανάπτυξη μιλάμε;


Aπό την αρχή της μεγάλης ελληνι­κής κρίσης, η ελληνική κυβέρνηση έχει στρέψει το ενδιαφέρον της εσωτερικής συζήτησης στο θέμα των ελλειμμάτων αποφεύγοντας να θίξει τον πυρήνα του προβλήματος: το χρέος. Έτσι απο­σιωπούσε, π.χ., ότι η – με τεράστιες κοινωνικές θυσίες – μείωση των ελλειμμάτων δεν επρό­κειτο να οδηγήσει στην έξοδο από την κρίση, ενώ παράλληλα κατά­φερνε να δικαιο­λογήσει τις άγριες περικοπές και την κατάργηση πλήθους δικαιωμάτων. Ήταν όμως θέμα χρόνου να έλθει η ύφεση, ως αναπόφευκτο αποτέλεσμα της περιοριστικής και εισπρακτικής πολιτικής. Παράλληλα πλησίαζε ο καιρός οι δανειστές, με το μνημόνιο να οδηγείται σε πλήρη αποτυχία, να αρχίσουν να εισπράττουν σε είδος όσα δεν μπορούν να πάρουν σε – ανύπαρκτα ούτως ή άλλως – με­τρητά. Επομένως το παραμύθι έπρεπε κάπως να αλλάξει.

Παραμύθι

Όταν επιπλέον έγινε καταφανές ότι η έξοδος από την πολιτική που έγινε γενικώς γνωστή ως «μνημόνιο» ήταν ένα παραμύθι για μικρά παιδιά και ότι έρχεται όχι απλώς ένα «μόνιμο μνημόνιο», αλλά και η αναπόφευκτη ελεγχόμενη πτώχευ­ση (την οποία εισηγείται και προαναγγέλλει α­κόμη και ο εξ απορρήτων σύμβουλος του πρω­θυπουργού – και εξέχοντος μέλους της Λέσχης Μπίλντερμπεργκ – Δον Τομάζο Σκιόπα), τότε η επιστράτευση του επόμενου «δράκου» έγινε απολύτως απαραίτητη.

Συμπυκνώθηκε, λοιπόν, στην εύηχη και θε­τικά φορτισμένη λέξη «ανάπτυξη», η οποία ερχόταν να απαντήσει στις (επιεικώς αφελείς) αναλύσεις (και προοδευτικών) οικονομολόγων, που θεωρούν ότι, για να δώσεις διέξοδο στο μη διαχειρίσιμο πρόβλημα του δημόσιου χρέους, αρκεί να αυξήσεις το Ακαθάριστο Εθνικό Προϊ­όν, να μειώσεις το ποσοστό του χρέους επί του ΑΕΠ και... καθάρισες! Κάτι σαν το... Άζαξ για τα τζάμια.

Συζητώντας πριν από λίγο καιρό με έναν επι­στήμονα έμπειρο στα ζητήματα ανάπτυξης, το «Π» εισέπραξε μια απάντηση εντελώς απροσδό­κητη – λαμβανομένης υπ’ όψιν της τρέχουσας και κυριαρχούσας... παπαρολογίας:

«Ας υποθέσουμε ότι θέλουμε να μεγεθύνουμε επειγόντως το ΑΕΠ της χώρας. Αποφασίζουμε ως κοινωνία ότι ο συντομότερος και αποτελεσματι­κότερος τρόπος είναι η εγκατάσταση και ανά­πτυξη στην Ελλάδα των πιο σύγχρονων... οίκων ανοχής, με το καλύτερο σέρβις παγκοσμίως.

Ας υποθέσουμε επίσης ότι καταφέρνουμε να μετατρέψουμε την Ελλάδα στον ελκυστι­κότερο σεξουαλικό προορισμό στον κόσμο, ότι πράγματι η λαγνεία ολόκληρου του πλανήτη θα εκτονώνεται πάνω μας, ή έστω πάνω στους αλλοδαπούς σεξουαλικούς μας σκλάβους, και ότι το χρήμα θα τρέχει από τα μπατζάκια μας - τουλάχιστον ό­ταν δεν θα έχουμε κατεβασμένα τα πα­ντελόνια.

Ε, λοιπόν, παρ’ όλα αυτά δεν θα έ­χουμε τίποτε περισσότερο από μια οικο­νομία - οίκο ανοχής, με τεράστια εκροή συναλλάγματος, η οποία πολύ σύντομα θα χρεοκοπήσει διότι θα είναι αναγκασμένη να δανείζεται συνεχώς και αφειδώς προκειμέ­νου να εισάγει όλα όσα θα είναι απαραίτητα για τις βασικές της λει­τουργίες».

Το ανωτέρω - όχι τό­σο ακραίο όσο φαίνεται... - παράδειγμα περιγράφει μια «οικονομία υπηρεσιών», όπως αυτή που υποσχέθηκε ο πρωθυπουργός κατά την επίσκε­ψή του στις ΗΠΑ. Δηλαδή μια οικονομία όπως αυτή που έχουν δημιουργήσει τις τελευταίες δεκαετίες οι οικονομικοί και πολιτικοί άρ­χοντες στην Ελλάδα - και με κοινωνική συναίνεση: στηριγμένη στην εξαφάνιση κάθε είδους παραγωγής και στη διανομή και «αξιοποίηση» των κοινοτικών επιδοτήσεων, του χρηματιστη­ριακού «πλουτισμού», του άκρατου δανεισμού, της αυθαιρεσίας, της φούσκας στην κτηματαγορά και την οικοδομή.

Το τυρί και η φάκα

Όλοι όμως έβλεπαν το τυρί και όχι τη φάκα, η οποία έκλεισε ξαφνικά με τη διεθνή κρίση και την ελληνική χρεοκοπία.Τώρα το εφαρμοζόμενο «φάρμακο» (ΔΝΤ) δεν αποσκοπεί στην ίαση της ασθένειας, αλλά στην ευθανασία του καταδικα­σμένου ασθενούς.

Έτσι η συνταγή – διά πάσαν νόσον και πάσαν μαλακίαν – έρχεται κατ’ ευθείαν από το Μεγά­λο Βιβλίο: πλήρης αφαίμαξη, ξεπούλημα της οικοσκευής και κατάργηση ακόμη και του δι­καιώματος σε μια... αξιοπρεπή κηδεία. Κι όλα αυτά με το παραμυθένιο πασπάλισμα περί «ε­πενδύσεων» και «ανάπτυξης». Εδώ όμως υπάρ­χει άλλη μια φάκα για τα αφελή ποντικάκια που προσδοκούν καλύτερες μέρες:

◆Οι δανειστές και οι «προνομιακοί σύμμαχοι» έχουν «δικαιωματικά» το προβάδισμα στην α­ξιοποίηση των προσοδοφόρων υποδομών και λοιπών περιουσιακών στοιχείων (τα ναυπηγεία, όπως θα δείτε στη σελ. 12, αλλά και οι τράπεζες, η ενέργεια, ο τουρισμός κ.λπ.).

◆Το μόνο που μένει προς επενδυτική «αξιο­ποίηση» είναι η ίδια η γη. Και η υπόσχεση στους επενδυτές ότι θα βγάλουν γρήγορο, πολύ και εύ­κολο χρήμα, το οποίο, όπως συμβαίνει σ’ αυτές τις περιπτώσεις – πόσω μάλλον όταν οι «επενδύ­σεις» τους γίνονται σε χρεοκοπημένες χώρες –, θα εξαχθεί αφήνοντας πίσω του ερείπια.

Με άλλα λόγια, η μόνη δυνατότητα για «ανά­πτυξη» με γρήγορο κι εξασφαλισμένο κέρδος σε όσους φέρουν για μια βόλτα εδώ τα άγνωστης σύνθεσης και προέλευσης κεφάλαιά τους, είναι η παροχή υπηρεσιών. Δηλαδή το οικονομικό μοντέλο που (μας) χρεοκόπησε!

Ούτε κολυμπηθρόξυλο!


Μόνο που το πλήρες ξεπούλημα, παρ’ ότι έχει πάλι επιχειρηθεί πολύ πρόσφατα από τις ελληνικές κυβερνήσεις, δεν είναι πάντα νόμιμο. Γι’ αυτό όμως επιστρατεύεται ο έτοιμος νόμος της διεφθαρμένης ( σε βάθος…DNA, κατά Πάγκαλον) Δεξιάς για το περίφημο fast track. Με απλά λόγια, παρακάμπτει όλες τις ενστάσεις περί νομιμότητας με αλλά και την αρμοδιότητα των δικαστηρίων ενδεχομένως, με το ήδη γνωστό – και μη επιδεχόμενο… αμφισβήτησης – « επιχείρημα»: να καταργηθούν η γραφειοκτατεία και η διαφθορά. Έστω κι αν δεν μείνει κολυμπηθρόξυλο!

◆Γι’ αυτό επιστρέφουν εγχώριες επενδύσεις – «φαντάσματα» που για δεκαετίες παρέμεναν στα συρτάρια ως έκνομες ή ασύμφορες ή κοινωνικά επιζήμιες ή απλώς βλακώδεις.

◆Γι’ αυτό θα επιταχυνθούν σκανδαλώδεις «εκκρεμότητες» σε ήδη υλοποιούμενες επενδύσεις.

◆Γι’ αυτό τα περιβαλλοντικά και άλλα κοινωνικά κριτήρια θα παραμεριστούν εν μια νυκτί. Αρκεί να εξασφαλιστεί και η δικαστική συναίνεση, η οποία δεν είναι βέβαιο ότι θα παρασχεθεί αμαχητί.

◆Γι’ αυτό ήδη έχει – όπως ο ίδιος ο πρωθυπουργός διαβεβαίωσε στις ΗΠΑ- φθηνύνει η εργασία, έχουν περιοριστεί δικαιώματα σε ασφάλιση και σύνταξη.

◆Γι’ αυτό η κυβέρνηση «παραίτησε» την Ελλάδα, μέσω της δανειακής σύμβασης, ακόμη και από το διεθνώς κατοχυρωμένο – και κατά τ’ άλλα απαραβίαστο – δικαίωμά της να υπερασπιστεί νομικά τον εαυτό της έναντι διεκδικήσεων κατάσχεσης και δήμευσης.

◆Γι’ αυτό εδώ και χρόνια δεν ασκούμε κανένα δικαίωμα κυριαρχίας – όπως ο καθορισμός Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης – στο Αιγαίο και διαρκώς αναζητούμε νταβατζήδες που θα μας προφυλάξουν από τον χειρότερο εχθρό μας: τον ίδιο μας τον εαυτό!

Όμως όλα εδώ έρχονται και «κλειδώνουν»: το fast track για τις επενδύσεις δεν είναι τίποτε άλλο από ένα συνεχές… fast fuck – λαμβανομένου πάντοτε υπ’ όψιν και του παραδείγματος περί «χώρας – κωλοχανείου» που παρατέθηκε λίγο πιο πάνω! Τουλάχιστον ας πάρουμε προφυλάξεις…
Από Το Ποντίκι 30.9.2010, απ' όπου και το σκίτσο του Soloup

Δευτέρα, 4 Οκτωβρίου 2010

ΓΥΝΑΙΚΕΣ

Δεν μπορουμε να τις καταλάβουμε, γιατί...
Αν δεν βοηθάς με τις δουλειές του σπιτιού, τότε είσαι ένας σωβινιστής...
Αν κάνεις εσύ τις δουλειές του σπιτιού, τότε είσαι φλούφλης...
Αν δουλεύεις πολύ σκληρά, τότε παραπονιέται ότι δεν της αφιερώνεις πολύ χρόνο...
Αν δουλεύεις λίγο, τότε είσαι ένας άχρηστος τεμπέλης...
Αν η δουλειά της είναι βαρετή και μονότονη με χαμηλό μισθό,τότε είναι εκμετάλλευση....
Αν η δική σου δουλειά είναι βαρετή και μονότονη με χαμηλό μισθό,τότε πρέπει να σηκώσεις τον κώλo σου και να ψάξεις να βρεις κάτι καλύτερο...
Αν πάρεις προαγωγή νωρίτερα από αυτήν, τότε σε ευνόησε η τύχη ή είχες μέσο...
Αν πάρει αυτή νωρίτερα προαγωγή από εσένα, απλά η εταιρία προσφέρει ίσες ευκαιρίες σε όλους...
Αν της πεις πόσο όμορφη είναι,αυτό είναι σεξουαλική παρενόχληση...
Αν δεν της πεις τίποτα, αυτό είναι ανδρική αδιαφορία...
Αν είσαι αισθηματίας και δακρύζεις σε ρομαντικές ταινίες, τότε είσαι κλαψιάρης...
Αν δεν σε επηρεάζουν οι αισθηματικές ταινίες και δεν δακρύζεις,τότε είσαι ένας αδιάφορος και αναίσθητος...
Αν πάρεις μια απόφαση χωρίς να την ρωτήσεις, τότε είσαι ένας σκληρός σωβινιστής....
Αν πάρει αυτή μια απόφαση χωρίς να σε ρωτήσει, τότε είναι μια απελευθερωμένη γυναίκα... Αν της ζητήσεις να κάνει κάτι που δεν της αρέσει, τότε αυτό είναι ανδρική κυριαρχία...
Αν σου ζητήσει εσένα να κάνεις κάτι που δεν σου αρέσει, τότε αυτό είναι απλά μία χάρη... Αν ερεθίζεσαι με τις γυναικείες καμπύλες και τα εσώρουχα, τότε είσαι ανώμαλος...
Αν όχι, μάλλον είσαι gay...;;!!!
Αν θέλεις η γυναίκα να ξυρίζει τα πόδια της και να κρατάει την γραμμή της,τότε είσαι ένας σεξιστής...
Αν δεν σε νοιάζουν αυτά τα πράγματα, τότε δεν είσαι ρομαντικός και αδιαφορείς για την γυναίκα σου...
Αν προσπαθείς εσύ να κρατιέσαι σε φόρμα, είσαι ματαιόδοξος...
Αν όχι, τότε είσαι ένας τεμπελχανάς... ;;!!!
Αν της πάρεις λουλούδια, σίγουρα κάτι θέλεις και το κρύβεις...
Αν όχι, τότε δεν την σκέφτεσαι καθόλου και δεν την αγαπάς πια...
Αν θέλεις να το κάνεις πολύ συχνά, είσαι υπέρ σεξουαλικός...
Αν όχι, τότε μάλλον πρέπει να υπάρχει κι άλλη..

Κυριακή, 3 Οκτωβρίου 2010

ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΛΕΜΕ...ΘΕΩΡΗΤΙΚΑ


Θεωρητικά, ζούμε σε δημοκρατία. Στην καλύτερη δημοκρατία -επερχομένων των ετών- μετά την Αναγέννηση.

Οι βουλευτές ψηφίζουν κατά συνείδηση –το λέει και το Σύνταγμα, αυτό εφαρμόζουν.

Οι φτωχοί είναι στατιστικό λάθος, η δε διαβίωση φτηνή, όπως και η ζωή.

Οι επιχειρηματίες προσφέρουν κοινωνικό έργο, ανοίγοντας τα (κλεισμένα εδώ από επιδοτήσεις) εργοστάσια στα Βαλκάνια, κι ας καραδοκούν οι αιμοσταγείς Σκοπιανοί να εισβάλλουν στα ψαράδικα της Μηχανιώνας!

Οι ενοριακοί και μητροπολιτικοί Χριστόδουλοι υπερασπίζονται αφιλοκερδώς τα παγκάρια και τις ψυχές του ελληνορθόδοξου 97%.

Οι μπάτσοι συνδικαλίζονται -το επιτρέπει η άπλετη δημοκρατία- και κόβουν άπλετες κλήσεις ΚΟΚ υπέρ των δήμων (επειδή οι κυβερνώντες δεν αποδίδουν τα υπεσχημένα έσοδα), επαναπατρίζουν ανθρωπιστικά πολιτικούς και οικονομικούς μετανάστες που πλήρωσαν σε λάθος ανθρώπους τη μίζα, φυλακίζουν (μαζί με τους αδέκαστους δικαστικούς) τους εμπόρους ναρκωτικών, προστατεύουν τους μαγαζάτορες από τους προστάτες και προσφέρουν τόσες υπηρεσίες που δεν αρκεί ο μισθός να τις καλύψει.

Η Δημόσια Υγεία (δημόσια, κοινή, πόρνη, ξεχειλωμένη), καλά ευχαριστώ, το αυτό επιθυμούμεν και δι΄υμάς! Η Δημόσια Παιδεία είναι ευθύνη του υπουργείου Δημοσίας Τάξεως, πιθανόν και του υπουργείου Δικαιοσύνης.

Ο υπουργός τουρισμού καθιερώνει ως Ιδεολογία το ταξιδιωτικό του αντικείμενο. Κι όλοι οι υπουργοί ανακαλύπτουν συζυγικές περιουσίες και καταπολεμούν τη φτώχεια (τους).
Οι έμμεσοι φόροι -το απαύγασμα της δημοκρατίας- ίσα κι όμοια για όλους!

Τα παιδιά μας, έχουν τα πάντα: jumbo, barbie, power rangers, δασκάλους με τρεις κι εξήντα (που τους μισούνε όσοι παίρνουν 600 ευρώ), φροντιστήρια, επώνυμα ρούχα πληρωμένα από γονείς που κάνουν το σκατό τους παξιμάδι, ελεύθερο χρόνο, μπόλικο για να στείλουν sms και να παίξουν παιχνίδια στο ίντερνετ γλυτώνοντας έτσι τις κακές παρέες που παλιότερα καραδοκούσαν στα σφαιριστήρια και στις καφετέριες, που τους έριχναν ναρκωτικά στη πορτοκαλάδα και καταντούσαν τους νέους ρεμάλια της Φωκίωνος Νέγρη.

Οι γυναίκες πια, δουλεύουν υποχρεωτικά και δεν είναι αναγκασμένες να διεκδικούν το «δικαίωμα στην εργασία», ούτε να κουράζονται με τις δουλειές του σπιτιού και την ανατροφή των παιδιών: μετά τα υποδειγματικά σχολεία και τους ολοκληρωμένους παιδικούς σταθμούς, αναλαμβάνει η τροφαντή τροφός τηλεόραση (σε περίπτωση δίαιτας, plasma).

Οι δε άντρες, δεν έχουν πλέον το άγχος του αρχηγού της οικογένειας, είναι άτομα ασφαλή, ενεργητικά απαθή, δεν έχουν δουλειά (κι όταν έχουν, δεν απεργούν), μοιράζονται τον λογαριασμό του καφέ με τη συνοδό τους, μισά-μισά, κύριοι με τα όλα τους!…

Όλοι σε τούτη τη δημοκρατική δημοκρατία, είμαστε ελεύθεροι να παρακολουθούμαστε, ελεύθεροι να παλιμπαιδίζουμε στα μεσημεριανάδικα, ελεύθεροι να μας κλέβουν και να κλαιγόμαστε, ελεύθεροι να πληρώνουμε κερατιάτικα, ελεύθεροι από όνειρα, ελεύθεροι να παραιτούμαστε!

Μεσαίων ελευθερίας!

Θεωρητικά, ζούμε καλύτερα απ΄ τους φτωχούς παππούδες μας, (που παρεμπιπτόντως δεν είχαν καν τηλεόραση, για mp3 και adsl ούτε λόγος!), εμείς που δεν προλαβαίνουμε να δούμε τα παιδιά μας ή τους γονείς μας, εμείς που αντικαταστήσαμε τη λέξη «μαλάκα» με το ψεύτικο «τα λέμε». Εμείς οι προύχοντες της ενημέρωσης που ξέρουμε τι βρακί δεν φοράει η Σαρρή. Εμείς που απ΄όλη τη χρονιά μας, θυμόμαστε -σαν φωτογραφία γάμου- τις διακοπές. Εμείς που αναπολούμε το μέλλον μας!


Εμείς, οι τυχεροί αστοί της δυτικής δημοκρατίας, οι άρχοντες της αφασίας, οι Ηρακληδείς της κλεισούρας μας, οι trendy γκόμενοι των απρόσωπων μπαρ, εμείς οι εφησυχασμένοι κατεχόμενοι!


Θεωρητικά…

γιατί πρακτικά, τον πούτσο κλαίγανε!…

Σάββατο, 2 Οκτωβρίου 2010

ΥΠΕΥΘΥΝΗ ΔΗΛΩΣΗ


Ο/Η κάτωθι υπογεγραμμένος ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΚΟΣ, ΙΔΙΩΤΙΚΟΣ ή ΔΗΜΟΣΙΟΣ ΥΠΑΛΛΗΛΟΣ δηλώνω οτι έχων σώας τας φρένας και εν γνώσει των συνεπειών του νόμου,περί ψευδούς δηλώσεως,δεν προτίθεμαι παρά την αγάπη μου για την πατρίδα να διαθέσω υπέρ της έναν μισθό μου,αφού "λεφτά υπάρχουν" και αφού η κυβέρνηση μου έχει δεσμευθεί να τα εισπράξει απο τους έχοντες και κατέχοντες

Επί πλέον δεν θα έχω την δυνατότητα να πληρώσω νοίκι,φώς,νερό, τηλέφωνο και τα τροφεία μου.Με την ευκαιρία σας διαβεβαιώ οτι δεν συνάντησα τον Πρωθυπουργό και οτι ουδεμία δέσμευση ανέλαβα ενώπιον του κ. Παπανδρέου να αναλάβω αποκλειστικά την αντιμετώπιση των δημοσιονομικών προβλημάτων και του χρέους της χώρας.

Ο(Η) ΔΗΛΩΝ(ΟΥΣΑ)