ΦΥΣΙΚΟΠΑΘΗΤΙΚΗ

Τετάρτη, 2 Νοεμβρίου 2011

ΠΡΟΦΗΤΕΙΕΣ ΚΑΙ ΚΟΛΠΑ ΤΟΥ κ. ΡΟΥΜΠΙΝΙ


Ο κ. Ρουμπινί, ή «Δρ. καταστροφή», για κάποιους, γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη, το 1959, από γονείς Ιρανο-εβραίους. Από το 1962 μέχρι το 1983, ο σημερινός καθηγητής των οικονομικών των ΗΠΑ, ή για κάποιους άλλους, «σύγχρονη Κασσάνδρα», έζησε στην Ιταλία, στο Μιλάνο, όπου και μετέπειτα σπούδασε στο Πανεπιστήμιο Bocconi. Έκτοτε, ζει και εργάζεται ως Αμερικανός πολίτης στην Αμερική, διδάσκοντας στο New York University και, ταυτόχρονα, διευθύνοντας το Roubini Global Economics (εταιρεία συμβούλων). Ο κύριος αυτός «φοράει», δηλαδή, δύο διαφορετικά «πελατειακά καπέλα», τόσο του καθηγητή, όσο και του μεγα-επιχειρηματία συμβούλου. Με άλλα λόγια, από την μια πλευρά εμφανίζεται ως μέντορας, ως φιλόσοφος και ως αντικειμενικός παρατηρητής και άλλοτε, συγχρόνως, ως επιχειρηματικός παίκτης, ως «προφήτης», με κόλπα άριστου τζογαδόρου!

Σας θυμίζω ότι ο κ. Ρουμπινί βρισκόταν στην Αθήνα τον Δεκέμβριο του 2010, όπου μίλησε σε κλειστό ακροατήριο επιχειρηματιών και τραπεζιτών, ενώ συναντήθηκε, επιπροσθέτως, τότε και με τον Έλληνα Πρωθυπουργό. Στα μέσα δε του περασμένου μήνα, ο ίδιος αμερόληπτος «προφήτης» συμβούλεψε (σύμφωνα με την «Λιμπερασιόν»), με απόρρητο γράμμα στους πελάτες του, να κλείσουν τις θέσεις τους στην ευρωπαϊκή «αγορά χρεών», λέγοντας, επί λέξει, «μαζεύουμε τα κέρδη από την συναλλαγή της χρονιάς». Έκλεινε δε την εν λόγω «ουδέτερη» επιστολή του με το περίφημο: «πάρτε τα λεφτά και τρέξτε», φυσικά, έχοντας κατά νου την αναμονή της αντίδρασης στην ζώνη του ευρώ. Δηλαδή, ο κ. Ρουμπινί από την επιστημονική του επιμονή ή «εμμονή», έριχνε «καθαρό» νερό στον μύλο των πελατών του κερδοσκόπων, παίζοντας εν ψυχρώ τα μη ακαδημαϊκά παιχνίδια τους. Τα κερδοσκοπικά κόλπα του ακαδημαϊκού προφήτη!

Για μήνες τώρα, σε συγκεκριμένες «τυχαίες» κατά καιρούς ημερομηνίες, ο ίδιος καθηγητής προφητεύει την καταστροφή της Ελλάδας, της Πορτογαλίας, ή και άλλων χωρών, όπως, λόγου χάρη, της Ιταλίας και της Γαλλίας. Προσέτι, σε άλλες προκαθορισμένες και επαναλαμβανόμενες κατά διαστήματα συγκυρίες, ο εν λόγω μεγαλόσχημος καθηγητής, έγραφε ότι είναι «θέμα χρόνου η πτώχευση της Ελλάδας» και ότι «η Ελλάδα πρέπει να εγκαταλείψει εθελοντικά το ευρώ». Στην αρχή αυτής της εβδομάδας, ο ίδιος έριξε μια νέα προφητική και «τυχαία τροχιοδεικτική ρουκέτα», μιλώντας στο Bloomberg, και λέγοντας ότι, συνολικά, «η Ευρώπη χρειάζεται ένα τεράστιο …μπαζούκα αξίας τουλάχιστον 2 τρισ. Ευρώ αμέσως». Δηλαδή, παίξτε ως πελάτες άγριο σορτάρισμα, όπου μπορείτε, αφού για αυτό σας μιλά και σας δίνει «σήμα» ο «ημίθεος» μέγα-διδάσκαλος Ρουμπινί! Η γνωστή ρήση του Βίσμαρκ, ότι «τρεις καθηγητές και η πατρίδα χάθηκε», δεν ισχύει σήμερα ως τότε ορθώς ελέχθη: δυστυχώς, «μεταλλάχτηκε» η εν λόγω ρήση στην άγρια εποχή των θανατηφόρων όπλων μαζικής καταστροφής, πχ., παράγωγα και CDS!

Και ερωτώ: Τι ενδιαφέρει τελικά τον κάθε κύριο μεγαλόσχημο Ρουμπινί; Οι θεωρητικές αναλύσεις και οι «προφητείες» τους, για να γίνουν αυτά αναλυτικά εργαλεία και μάθημα στους φοιτητές τους, ή άλλως, τα επιχειρηματικά στημένα κόλπα τους, για να βοηθήσουν και να ενισχύσουν, οι εν λόγω «καθηγηταράδες», τα χαρτοφυλάκια των πελατών τους; Είναι σχεδόν βέβαιο ότι η ακαδημαϊκή «δεοντολογία» βγαίνει από το παράθυρο, όταν κτυπά την πόρτα το συμφέρον (πελάτες, funds, κλπ). Πανεπιστημιακοί οικονομολόγοι εμφανίζονται ως «ειδικοί στα πάντα», δίνουν συνεντεύξεις και ενίοτε καταθέσεις σε δημόσιες ακροάσεις, ιδρύουν δικές τους εταιρείες και ούτω καθεξής. Και όλα αυτά γίνονται με «κάθε» επιχειρηματική εντιμότητα και ακαδημαϊκή αμεροληψία! Δηλαδή, την «αμεροληψία», με τα αφηρημένα «σοβαρά» μοντέλα, που δεν έβλεπαν ή βλέπουν, κατά περίπτωση, τις κρίσεις ή τις φούσκες, ή την πλήρη «τύφλωση», από συμφέρον και από δήθεν ιδεολογικούς προσανατολισμούς. Και το μέγα τελικό ερώτημα: μήπως εν τέλει το δικό μας Μνημόνιο και τα προσχεδιασμένα βήματα του ΔΝΤ ήταν τυχαία σειρά αμετάκλητων γεγονότων ή όχι; Tι είπε ή τι «κάρφωσε» δημοσίως στην γνωστή τότε συνέντευξή του ο κ. Ντομινίκ Στρος Καν, για τον κ. Παπανδρέου, σε σχέση με τα τότε προεόρτια της εισόδου μας στο ΔΝΤ; Τυχαίο Δρ. Ρουμπινί;
Γράφει ο Δρ. Ηλίας Καλλιώρας
Δημοσίευση σχολίου